NICTOGLOBE

In Modeum Rudolf Hess

Straatwandeling in Amsterdam Oost - Veldopname op audio cassette tape (1985)
Typescript: M. Jacobs (1996) HTML: A. Andreas (2008)

Streetwalk in Amsterdam East - Field recording on audio cassette tape (1985)
Typescript: M. Jacobs (1996) HTML: A. Andreas (2008)

Andreas (1985) Andreas Jacobs. , Michel (1985): Michel Jacobs Informant (1985): Voor Bijganhger.

Informant (1985): H`e?

Michel (1985): En het Linneaushof.

Informant (1985): Ja.

Michel (1985): U bent niet rooms katholiek, of wel?

Informant (1985): Nee.

Michel (1985): Dat blijft een soort vreemde scheiding ook.

Andreas (1985): Ik wil nog iemand anders.

Michel (1985): Wij gaan weer verder.

Informant (1985): Tot ziens

Andreas (1985): Da's uit de kunst

Michel (1985): Ja, zoiets

Andreas (1985): Dat is altijd goed of zo

Michel (1985): Ja, weten we, oh nou mag er dus niet meer over getaped worden. Haal je die tramkaart eruit en als ik nou een end l"osch ... dan neemt ie niet meer op dan is die weer vergrendeld. Dat is ideaal zo'n tramkaart.

Andreas (1985): Maar nou neemt ie nieuw op?

Michel (1985): Ja, maar nou niet meer.

Andreas (1985): dat is dus twintig jaar ouder

Michel (1985): Maar 1940 toen was je 12 en toen groeide je op en toen was je 17 en toen was de oorlog een beetje afgelopen en wat ging je toen doen?

Informant (1985): Een beetje ...

Michel (1985): Het was hoogconjunctuur

Informant (1985): Conjunctuur... waar we allemaal van geprofiteerd hebben. En als jullie daar nog niet van meegeprofiteerd hebben dan hebben jullie ouders daarvan geprofiteerd.

Andreas (1985): Nee, onze ouders hebben daar wel van geprofiteerd, wij veel minder, oh absoluut stukken en stukken minder.

Michel (1985): Nee, hoeveel had je uit te geven toen je 29 was, hoeveel kon je toen per maand uitgeven? Sprak je toen mover een maandloon voor jezelf?

Informant (1985): Dat zou ik echt niet meer kunnen zeggen.

Michel (1985): Weet je niet meer? 25 jaar geleden, hoeveel verdiende je toen?

Informant (1985): Dat was echt niet zoveel.

Michel (1985): Hoeveel was het?

Informant (1985): Ik kan het niet meer echt zeggen.

Andreas (1985): Het was gewoon heel erg weinig, net zoals wij.

Michel (1985): Je betaalt je gas en licht en wat houd je over? Duur hoor. Meisjes om op te voeden.

Informant (1985): Nee, nou ga je helemaal anders praten.

Andreas (1985): Daar gaat het ook om, want we hadden het over sexualiteit en Rudolf Hess. Die link waren we aan het maken.

Informant (1985): Nou goed nee, maar je praat nou over het salaris van na de oorlog. Ja, en wat deed je er mee, en wat kon je er mee doen. Nou als je nu drie salarissen neemt kan je er minder mee doen als met dat ene salaris van na de oorlog. Kan je het zelf invullen.

Michel (1985): Nou kan je nagaan. Allemachtig.

Informant (1985): Nee, het is gewoon zo erg, dat is gewoon zo en het wordt nog veel veel erger.

Andreas (1985): Nou erger? Erger kan het niet.

Informant (1985): Kijk die belastingsverlaging dat is een stuk politiek hoor van hem, waar die nu mee bezig is, nu krijgen we allemaal een belastingsverlaging maar daar tegenover staat de eigen bijdrage voor het ziekenfonds die gaat een stuk de hoogte in.

Michel (1985): Maar Hess en zo in je opvoeding, op school?

Informant (1985): Op school, nou daar werd weinig over gesproken, dat kon gewoon niet.

Michel (1985): Maar dat is toch best gek.

Andreas (1985): Nee, dat is waar, dat is hier nooit gebeurd.

Informant (1985): Maar ik weet wel, ik zal jullie zelfs nog een klein ander staaltje vertellen. Mijn broer in de oorlog wat gebeurde er nou, hij had de leeftijd dat hij dus gewoon net zoals iedereen die op straat liep opgepikt werd en dus naar Duitsland

Andreas (1985): Arbeitseinsatz

Michel (1985): Ja

Informant (1985): Naast hem woonde een echtpaar waarvan de zoon bij de SS was en zij dus man en vrouw NSB'er waren. En toen zeiden ze verleden jaar daar en daar op ~e~en hoog, ga daar maar naar toe want daar zit ie, en dat wist ie gewoon dat het van hun afkwam. Steeds naar beneden, het raam uitspringen want dat had je gewoon echt in de oorlog. Met omwegen kwam ie dan bij ons terecht; wij woonden daar een straat achter, lag dan bij ons onder het matras; waarop die speciale Duitsers uitgerust met grote platen hetzelfde als de burgemeester heeft echt dat echt interessant als je dat achteraf zo hoort nou en waarop die later is ie toch gepakt is toch naar Duitsland geweest, de oorlog is afgelopen, deze mensen bleven gewoon op die woning zitten, alleen die zoon werd opgepakt en toen heeft ie hier op de Polderweg; ik weet niet of jullie weten, tuurlijk jullie weten de Polderweg wel, maar dat daar dus een kamp heb gezeten waar al die NSB'ers naar toe zijn gegaan na de oorlog,

Andreas (1985): Ja, daar heb ik vaaglijk iets van gehoord.

Informant (1985): Nou, goed mijn broer kwam toen bij de gezagtroepen, dt betekende dat zij dus die NSB'ers en al die troep die toen gepakt waren, daar moesten bewaken, maar ja hij had er geen vrede mee dat alleen wel die zoon er zat maar niet die ouders, en hij hebt er alles aan gedaan om toch nog te proberen ook hun te kunnen laten arresteren. Nou wat hem helaas niet is gelukt. Toen is die organisatie later opgeheven want die NSB'ers die hadden hun straf uitgezeten h`e? Nou toen kwam ie bij de hulppolitie. En toen dacht ie daar zijn slag te kunnen slaan om toch te proberen .. nou kreeg ie daar van de gemeente Amsterdam te horen nou denk erom deze mensen moet je gewoon met rust laten en zand erover. H`e, die zoon die was voldoende.

Andreas (1985): Is wel een beetje extreem ook hoor, dat was een broer van U, die dat deed, of iemand ...

Informant (1985): Nee, ik bedoel kijk zij hij heb daar onder geleden onder zijn buren en waarvan ie wist dat ze die gein daar, dat ze op die woning bleven zitten en hij dus in Duitsland zat doordat hij dus later daarbij kwam toen dacht hij alsnog een h`e zijn gram te halen wat 'm dus niet is gelukt

Andreas (1985): Ja, nee precies. Daar was ie dus mee bezig, hij was zijn gram aan het halen dat is zo extreem. Dat hij daar ouders van willekeurige voorbijgangers voor gebruikte, om zijn wraak te nemen.

Informant (1985): Nee, nee, nee helemaal niet, hij gebruikte daar geen voorbijgangers voor

Andreas (1985): Ja, als het ware

Informant (1985): Nee, helemaal niet als het ware, kijk je hebt hier een ambtenarij en dan ken je proberen via die ambtenarij toch te proberen om deze mensen hun straf te geven die ze volledig verdienen. Nu heb je een gemeenteapparaat dat dekt elkaar maar dat was na de oorlog was dat toch echt niet het geval. Nou ja en in vele gemeenteinstellingen is ie terecht gekomen en op het laatst zeiden ze tegen hem, je moest er maar mee ophouden want het kan je alleen maar je betrekking kosten.

Andreas (1985): Maar hoe lang heeft dat geduurd dan, dat interneringskamp aan de Polderweg?

Informant (1985): Nou dat heeft niet zo lang geduurd hoor, ik denk een jaar, anderhalf jaar zo.

Andreas (1985): Ja, ja want ik weet ook van horen zeggen hoor, dat in de Watergraafsmeer en omgeving ook veel NSB'ers zaten.

Informant (1985): Waar hebben ze nou niet gezeten?

Andreas (1985): Nou nee maar, onder andere vrij veel, en ook ambtenaren trouwens die nou in de Watergraafsmeer wonen.

Informant (1985): Nou ja goed ik bedoel, je hebt toch ook zat polities die nou dan zo langzamerhand dan wel gepensioneerd zijn maar die toch na de oorlog gewoon als politieman hun dienstje bleven doen hoor.

Andreas (1985): Ook in de Watergraafsmeer?

Informant (1985): In heel Amsterdam.

Michel (1985): In heel Nederland?

Informant (1985): In heel Nederland?

Andreas (1985): Overal?

Informant (1985): mag je ook stellen.

Andreas (1985): Overal?

Michel (1985): In Duitsland toch ook?

Informant (1985): Tuurlijk.

Michel (1985): De repressie, de de machtsvertegenwoordigende gezag zo, de politie

Andreas (1985): Nou is hetzelfde.

Informant (1985): Tuurlijk dat is toch overal.

Michel (1985): Heb je loon gekregen Of heb je een eigen bedrijf gehad?

Informant (1985): Nee hoor, gewoon gewerkt.

Michel (1985): Wat is gewoon werken?

Informant (1985): Nou gewoon, op een fabriek.

Michel (1985): Op een fabriek.

Informant (1985): Als je ouders 21 kinderen bij elkaar hebben gehad

M. & A. : 21?!?

Informant (1985): dan was er alleen maar tijd om te werken.

Michel (1985): Welke fabriek? Allemaal in dezelfde fabriek?

Informant (1985): Neee

Andreas (1985): Maar hoe komt het dat uw ouders 21 kinderen hebben, dat is idioot veel!

Informant (1985): Nou dat was toch gezellig?

Andreas (1985)Maar waar woonden jullie dan? Met zijn allen in ~e~en gr`o`ot huis?

Informant (1985): In een groot huis ja.

Andreas (1985): In noord?

Informant (1985): In noord, beneden had je de woonkamer de slaapkamer en boven had je allemaal slaapkamers. En dat vind ik geweldig. Zo als jullie nou naast elkaar zitten zo lagen wij zo in elkaar.

Andreas (1985): jaja

Andreas (1985): precies

Michel (1985): Nou zie je dat is dus het contact dat je mist. Moet je je voorstellen dat je eenzaam wordt opgesloten vanaf je veerstigste?

Andreas (1985): Hoeveel zijn er nog overgebleven?

Informant (1985): Er zijn er nog twaalf van over.

Andreas (1985): twaalf van de 21? En u was een van de jongsten?

Informant (1985): Nee hoor, ik heb er nog wel een paar onder me.

Andreas (1985): Hoeveel?

Informant (1985): Een stuk of vier.

Michel (1985): en van de jongsten dus toch. Wie Zijn er overleden? Zijn er veel overleden?

Informant (1985): Als er nog 12 over zijn?

Michel (1985): o, sorry ik luister niet altijd

Informant (1985): Ik word niet goed hoor

Andreas (1985): Hij luistert echt niet hoor

Andreas (1985): Dat vindt ik wel te gek namelijk, elf dood. In mijn familie zijn er drie of vier dood gegaan.

Informant (1985): Tja, we hebben niet het eeuwige leven h`e?

Michel (1985): Van je broers of zusjes? Welnee man.

Andreas (1985): Nee, niet van mijn broers en mijn zusjes, van mijn familie.

Informant (1985): Oh familie, Oh ja daar sta ik niet bij stil. Het gaat niet over verre familie het gaat alleen over broers en zusters enne

Michel (1985): Nou dan heb ik er geen drie of vier, terwijl hij mijn broer is.

Informant (1985): Ik weet niet eens, als ik dat zou doen dan zal het wel een vrij grote familie zijn met omes en tantes en neven en nichten.

Andreas (1985): Ja, precies, gigantisch.

Informant (1985): Maar denk erom ... toen was het wel anders.

A: Maar nou?

Informant (1985): Nu? Ik heb er zelf een en dat vind ik meer als voldoende. Ik vind dat meer als voldoende. Wij hebben in deze maatschappij, je ken haast geen kinderen hebben

Michel (1985): Heel bewust?

Informant (1985): Tja, kijk toen in zoverre, dat was in zoverre bewust dat eh toen was de tijd toch wel zodanig dat je er best wel twee kon hebben. Alleen ik raad iedereen n`u af om er echt niet meer dan twee te nemen. Waar is hun toekomst?

Andreas (1985): Nergens.

Informant (1985): Ja, nergens. En alles wordt ze afgepakt. Studeren wordt ze praktisch onmogelijk gemaakt.

Michel (1985): Ja, maar dat is het altijd. Ik bedoel, h`e, nou ja SHIT.

Andreas (1985): Nou je moet er tegenover stellen.

Andreas (1985): Nee maar zo direct? Doe het is dan?

Michel (1985): Dan hang je dus gewoon je telefoonhoorn voor de diskette in je hogetonen luidspreker en je gaat praten tegen de onderste grote luidspreker.

Andreas (1985): Dat vind ik nu geweldig. Je zit dus nou voor je geel geverfde box waarin die diskette voor de hoge tonen zit

Michel (1985): Doe je ogen dicht en verplaats je in mijn ruimte, je bent en je praat en je

Andreas (1985): Maar wacht, ho, ho het galmt nu niet h`e?

Michel (1985): Nee de galm is nu weg, de galm was net ergens anders vandaan, ik heb helemaal nog niet precies uit kunnen vinden waar ik die galm net had, dat had te maken met de verbinding die je kunt maken als je de PTT hoofdtelefoonaansluiting aansluit op je box.

Andreas (1985): Nee, dan begrijp ik hoe het komt.

Michel (1985): tegelijkertijd een hardwareverbinding naar je cassetterecorder, dan heb je een vertraging

Andreas (1985): nee, nee dus jij hebt je luidspreker

Michel (1985): Je moet veel zachter praten.

Andreas (1985): Ja, ja sorry jij bent natuurlijk ontzettend dicht bij die box

Michel (1985): Nee, nee ik heb mijn hoofdtelefoon op, je praat veel en veel te hard

Andreas (1985): Het is wel te gek, wat een ervaring moet je daar hebben

Michel (1985): Als je fluistert is dat veel en veel gerieflijker voor mij

Andreas (1985): Ja, ja ik zal proberen te fluisteren, daar zijn mijn

Michel (1985): dan ga ik het weer hol maken

Andreas (1985): Daar ben ik heel beniewud naar, ik fluister, jij maakt het hol

Michel (1985): Hoor je mij nu nog? Dat vraag ik me af.

Andreas (1985): Ik hoor jou nu ja.

Michel (1985): Hoor je mij goed praten?

Andreas (1985): Ja, ik hoor jou goed praten

Michel (1985): Je hoort mij duidelijk verstaan?

Andreas (1985): Ja,

Michel (1985): ik moet oppassen dat ik niet per ongeluk 220 volt op het apparaat zet, daar moet ik heel erg voor oppassen, ik kan ook de KTA proberen, vind ik best wel leuk om de kta rechtstreeks op de luidspreker, maar dan moet ook die interface naar de cassetterecorder erin. Dat betekent dat deze draad doorgeknipt moet worden die blauwe draad moeten we doorknippen, of is een contactconnectie al genoeg? En dan gaat ie al holler, is dat zo, er gebeurt iets met dat geluid,

Andreas (1985): Ja hij begint al een beetje te resoneren

Michel (1985): En dat komt omdat ik draadjes in elkaar draai, terwijl de ene ge"isoleerd is en de andere niet, en door aan die draadjes te draaien kan ik dus die frequentie regelen. En als ik die andere verbind dan gaat ie brommen

Andreas (1985): Draai nou eens een keertje heel veel van die draadjes in elkaar?

Michel (1985): Ja maar dan vraag ik me af of ik dat zo moet doen Radio: De kwestie is, die levende god,

Michel (1985): Hoor je dat,

Andreas (1985): Ja ik hoor de draadomroep, maar hoe stem je dan af?

Michel (1985): in mijn andere hand de luidsprekerdraden in mijn duim, een accoustische koppeling die absoluut du moment

Andreas (1985): Ik vind het geweldig!

Michel (1985): Is dat ook geweldig?

Andreas (1985): Toen was het beeld weer anders.

Michel (1985): Waarom is die apparatuur zo onbetrouwbaar?

Andreas (1985): Ja, daar wordt ik dus altijd zo moe van h`e? Je hebt een fenomeen en dat fenomeen moet je ten allen tijde kunnen reproduceren, want anders is het een fenomeen wat het toeval eh, het toeval mij biedt.

Michel (1985): Maar mij is het toeval lief. Ik moet oppassen dat het niet als een idioot gaat rondzingen zodirect.

Andreas (1985): Weet je, we zouden eens een keertje met zijn twee"en naar John Cage moeten gaan, aan hem een paar dingen laten horen enzo, ja nou, dat aanpakken ook, John Cage die weet er alles, die is de grootste op dit gebied. Hij is een hele aimabele man, hij is heel aardig

Michel (1985): Ik ken hem niet

Andreas (1985): Hij staat echt open voor dingen enzo. Als hij een stuk voorbereidt en het klinkt niet zo en partituur zijn verwisseld dat maakt hem niet uit, dat is mooi, dat is mooi, dat is goed, de klarinet speelt de saxofoon en omgekeerd en het is gewoon, hij kan het meteen, en niet alleen op een soort flauwekul manier, wat veel mensen daar natuurlijk van denken, hij kan het meteen op een verantwoorde manier incorporeren in zijn compositie. Dat is fantastisch.

Michel (1985): Goed zeg. Mischien heb ik het nu wel, maar op een onorthodoxe wijze. Let's hear, there's nothing there, is there?

Andreas (1985): Er is een brommetje

Michel (1985): Ja maar dat is niet wat ik hebben moet.

Andreas (1985): Wat ook moeilijk is, al die tegenvormen.

Andreas (1985): Ik ga omhoog, ik ga naar beneden.

Michel (1985): Het probleem is natuurlijk, waar laat je het, hoe breng je het dichtbij, hoe verander je de stand van zaken. Die brom moet weg.

Andreas (1985): Hij is weg.

Michel (1985): Bij mij niet. Ik denk dat ik hem toch met de KTA verbindt, dat is een fantastische aarde. Alles meenemen telkens, dan loop je weer tegen de telefoon te schoppen. W1A. .... Hoor jij nu ... ?.: Le bar, non c'est ferm~e.

Andreas (1985): C'est pas toujours la f^ete.

Michel (1985): Aujourd'hui c'est le jour qu'on bombarde les fen^etres du police non?

Andreas (1985): Non

Michel (1985): Ah, oui, je vergrendelen ,ca en gooi hem zo naar binnen. J^oh is toch fantastisch kunnen ze mijn vingerafdrukken gaan zoeken, dat is te gek man. Doen? Maar ze pakken me op mijn vingerafdrukken, die liggen in Parijs.

Andreas (1985): Zou ik nou niet doen, als je dat soort dingen doet,

Michel (1985): als mijn vingerafdrukken er niet opzitten, als je zulke dingen doet, als je zulke gewelddadigheden doet, dan moet je cameras hebben. Jongeren? Rudolf Hess ook alsnog? Nee H`e? Mischien de wachtcommandant? Ik wil niet met de wachtcommandant praten.

Andreas (1985): Nee, dan moet je een reden hebben, dan moet je dat uit kunnen zenden meteen ook.

Michel (1985): Ik zal me een beetje verdachter opstellen. Ik bedoel ik zal de muziek aanzetten.

Andreas (1985): Nee

Michel (1985): Ja, ja

Elvis: I want to play house with you

Andreas (1985): te hard namelijk. Je hebt een verhaal, anders niet.

Michel (1985): Nee straks mag het ding weer aan h~e? Ik hoop dat ik nog even muziek mag doen en dat ik dan wordt aangehouden.

Elvis: vervolg

Andreas (1985): Wat een gejammer eigenlijk ook h`e Elvis Presley

Andreas (1985): Een verrijking van de Nederlandse taal volgens mij een IN MODE"EM VOOR RUDOLF HESS.

Michel (1985): Alles is zomerlicht. Zomerwit

Andreas (1985): En die kerktoren wordt ook wit

Michel (1985): Witte nacht in het FootBarn Theatre of Amsterdam

Andreas (1985): Oh, ja het is gewoon Theatre.

Michel (1985): Ja om actueel te blijven moet je natuurlijk ook gebruik maken van de je ter beschikking staande actuele kennis. ... Wij bevinden ons bij het internationale jongerencentrum in Amsterdam-Oost. Links bomen, rechts bomen, vooruit bomen, achteruit ook bomen. Links, ook een waterparij. En daar onder de bomen door, de snelweg, de E9, het hart van Amsterdam verbindend met Frankrijk en Duitsland. Overal kun je naartoe langs de E9. Naar Vught. Ach weet ik veel. Stratlantaarns een heleboel tegelijk

Andreas (1985): Wandering poetry h`e? We can repeat one sentence we've heard before. Listen carefully to this. Because this is the one you will be reminded of something you've heard before. It's: "I am as he was as we were all togeth no sorry it wasn't that it was I'm he as you are we and we are all together, crying

Michel (1985): Sitting in the rain in an english garden

Andreas (1985): I'am he as he is It's so stupid h`e?

Michel (1985): It's like throwing

Andreas (1985): It's a time lag.

Michel (1985): A time lag?

Andreas (1985): Yes

Michel (1985): In conjunction

Andreas (1985): Het is als je plotseling in het kader van het verhaaltje overheen bent gelopen, het licht valt nu ook beter, en er rijden nu ook heel veel plaatjes rond

Michel (1985): Er rijden plaatjes rond

Michel (1985): Strompelend uit het Oosterpark

Andreas (1985): zag hij voor het eerst weer daglicht. Is dit Jeruzalem he asked

Michel (1985): en hij kuste de grond. Jeruzalem finally I'm here again. Oh, Jerusalem, Jeruzalem the second, the mokum of my heart. Every step i take i take too many. Holy cross of Jezus, I left you behind me long ago. But what for? For knowledge I do not have? For BabylonI don't know for Babylon.

Michel (1985): We kunnen even de conversatie van de terroristen tapen.

Andreas (1985): Terrorists?

Michel (1985): He's now taking up the phone. He's getting his address. Zullen we een bezoek brengen aan het Inter. jongerencentrum.

Andreas (1985): Ja, laten we een bezoek brengen aan het int. jongerencentrum.

Michel (1985): Wil jij even dit instrumentarium bij je houden?

Andreas (1985): Nee, liever niet.

Michel (1985): Het is eh moeilijk hoor. Ik vind dus dat ik altijd weinig bewondering krijg voor wat ik doe.

Andreas (1985): Nee, dat is niet waar. Het gaat erom, jij bent eraan gewend ermee rond te lopen, je hebt er een bepaalde houding in. Dat is dat

Michel (1985): Waardeer je dat wel genoeg?

Andreas (1985): Ik wil het ook wel even doen hoor.

Michel (1985): Mischien kan je het wel veel beter.

Andreas (1985): Als je het Int. jongerencentrum binennloopt ...

Michel (1985): dan vraag je al weer veel te veel van mij. dan kom je gewoon bij een receptie terecht, dat is niet zo interessant verder.

Andreas (1985): Nee, niet zo'n receptie, zo'n local environment, where you are required to drink and relax and have a kind of pep talk, aboout flippers

Michel (1985): Oh shit

Andreas (1985): Heb je dit er goed opstaan?

Michel (1985): Yes, yes I think so.

Andreas (1985): Maar je weet het niet zeker?

Michel (1985): Nee,

Michel (1985): In that case i will run run behind him and tell him that he is wrong I think he will like that and perhaps gives us a lift home or perhaps to someplace else.

Andreas (1985): No, no I will walk, I will walk. I won't bother an Italian tourist by asking him to drive me home

Michel (1985): No, I won't bother a dutch inhabitant of this bloody marvellous place to ask the way man. Interupting in his social environment, it would be a blunt thing to do.

Andreas (1985): Very blunt yes, indeed.

Michel (1985): Blunt, yes, well

Andreas (1985): Maybe you're insulting them.

Michel (1985): Ah, sometimes life is ..?

Andreas (1985): don't tell, but die loopt helemaal naar die heeft natuurlijk een gestolen computer bij zich.

Michel (1985): zoiets.

Andreas (1985): Maar is niet zo. Hij loopt best gek

Michel (1985): Stom van hem, moet ie niet doen.

Andreas (1985): Mischien heeft hij wel een zware tas bij zich.

Michel (1985): Zelfs dan moet je niet z`o lopen.

Andreas (1985): Als je zo'n tas bij je hebt niet?

Michel (1985): Zo zwaar was die tas niet.

Andreas (1985): HIJ HAD HELEMAAL GEEN ZWARE TAS BIJ ZICH.

Michel (1985): GEEn zware tas.

Andreas (1985): Nee. Hij was meer een type van iemand die daar een paar boeken inhad en een bloemkool. En.

Michel (1985): En z'n pyama natuurlijk. Z'n pyama.

Andreas (1985): en zijn pyamaatje. Eventueel ja dat zou kunnen.

Michel (1985): Hij kwam uit het ziekenhuis.

Andreas (1985): Uit het ziekenhuis. Precies.

Michel (1985): Hij stal zich uit het ziekenhuis.

Andreas (1985): JA. DENKEND DAt de portier hem niet gezien had sloop hij naar buiten.

Andreas (1985): Eindelijk verlost van de rekening.

Michel (1985): Op zoek naar de vrouw. De VROUW. Gebogen van ellende liep hij daar naast zijn stok. Kromlopend terwijl iedereen dacht van waarom loopt die man nou krom?

Andreas (1985): Heel triest zag hij eruit zo, op de hoek van de Wijtenbachstraat en de Linnaeusstraat.

Michel (1985): Waar de touristen verdwaalden en waar de buitenlanders woonden waar de tramchauffeurs grapjes over maakten als ze op het Centraal Station halt hielden, waar ze dan pauzeerden en niets vermoedende buitenlanders voor de gek hielden door weg te rijden m`et de bagage, zonder de passagier die zonodig nog even naar buiten moest. Zoals laatst toen ik in een 9 zat en een nietsvermoedende Italiaan in grof engels, terwijl hij veel beter italiaans had kunnen spreken aan de tramchauffeur vroeg of dit wel de goede tram naar het Ajaxstadion was, wat de tramchauffeur beaamde, waarop de Italiaan een kaartje kocht, zijn bagage liet staan en nog even naar buiten ging waarbij de chauffeur kans zag de deuren te sluiten en tergend langzaam weg te rijden.

Andreas (1985): Ik heb een leuke mop gelezen.

Andreas (1985): En hij pakte de moppetapper naast zich

Michel (1985): Nee, dat gebeurde niet

Andreas (1985): Ja, dat gebeurde wel. De taxichauffeur had de gewoonte om in het tasje wat hij de man afnam, waardoor hij zo zwaar voorovergebogen liep, vond hij een exemplaar van "den moppentapper" van Max Tailleur toevallig aan en daarin stond de volgende mop: van eh Sam liep op straat in Berlijn en kwam op een gegeven moment een politieagent tegen en die politieagent die slaat hem op een gegeven moment

Michel (1985): Oh, ja dat heb ik ook gelezen, dan vreet ie een drol op

Andreas (1985): En op een gegeven moment komt ie Hitler tegen en dan vraagt ie "jij ook." En hij stekkt hem die,... ik begrijp hem niet meer. Wat stom is dat. Ik begrijp hem wel maar ik kan hem niet zo goed meer herinneren.

Michel (1985): Hij gaat als volgt verder

Andreas (1985): Hij kent hem gelukkig

Michel (1985): Ja, dat hoop ik hoor het kan best zijn dat ik ook doordraaf als ik niet door de mand val heb ik deze keer een beetje geluk .... Hitler is natuurlijk ...

Michel (1985): Vindt u het bezwaarlijk als we opnemen? Sexualiteit en Rudolf Hess mijnheer?

Andreas (1985): Even terug

Michel (1985): Sexualiteit en Rudolf Hess mijnheer? Neem af? Neem Op? Sexualiteit, Rudolf Hess?

Informant (1985): Hij is gestorven aan een hartaanval

Andreas (1985): Ja, ja de mensen gaan er veel te serieus op in

Michel (1985): Hij is dood aan een hartaanval?

Informant (1985): Weten jullie er iets van?

Andreas (1985): Nee, nou jawel

Michel (1985): Nou, we zijn er mee bezig, wat weet U van Rudolf Hess?

Informant (1985): Nou kijk, hm, jullie zijn een stuk jonger dan ik ben, het enige dat wij van hem weten dat hij dus de rechterhand van Hitler was, alleen met die verstande hij is dus gevlucht omdat hij hoorde dat dus alle mensen naar de gaskamers gingen. Toen heeft hij een vliegtuigje in elkaar geflanst, wat je zelf op de televisie heb kunnen horen, en daarvandaan want in wezen tuurlijk hij was w`el de handlanger maar het was geen Hitler hij is dus veroordeeld tot levenslang all~e maar volgens mij toch wel een tikkeltje ten onrechte.

Michel (1985): WaarIN ZIT DAT ten onrechte dan?

Informant (1985): Omdat deze man dus helemaal niet datgene wou wat Hitler voorstond

Andreas (1985): Hoe weet je dat?

 

 

Received: from fatima.dds.nl (fatima.dds.nl [194.109.20.21]) by
magigimmix.xs4all.nl (8.7.5/XS4ALL) with SMTP id NAA24528 for ; Sat, 7 Sep
1996 13:52:24 +0200 (MET DST)

Received: from ajaco.xs4all.nl (asd15-00.dial.xs4all.nl [194.109.45.193]) by
fatima.dds.nl (8.6.12/8.6.9) with SMTP id NAA10896 for ; Sat, 7 Sep 1996
13:51:30 +0200